
AI Ustawa o Rzeczniku Praw Dziecka
3. kadencja · posiedzenie 69 · głosowanie nr 3 · 6 stycznia 2000
Odrzucono
12 za, potrzeba było 204 (bezwzględna większość). Zabrakło 192 głosów.
Głosowanie „PKT 6. PORZ. DZIEN. SPRAWOZDANIE KOMISJI O STANOWISKU SENATU W SPRAWIE USTAWY O RZECZNIKU PRAW DZIECKA” z 6 stycznia 2000 (3. kadencja, posiedzenie 69, głosowanie nr 3). Wynik: odrzucono — 12 za, 386 przeciw, 8 wstrzymało się, 54 nie głosowało. Kluby wg większości obecnych członków — przeciw: AWS, SLD, SKL, UW, PSL, PiS, PP, Alternatyw, ROP.
Ustawa określa zasady funkcjonowania Rzecznika Praw Dziecka jako niezależnego organu ochrony praw dziecka. Jej celem jest zapewnienie ochrony praw dziecka w sferze publicznej i prywatnej, w tym interwencję w przypadkach naruszenia tych praw. Ustawa wprowadza obowiązek współpracy Rzecznika z organami administracji publicznej, sądami oraz organizacjami pozarządowymi. Dotyczy wszystkich dzieci przebywających na terytorium Polski, niezależnie od ich obywatelstwa. Sprawa nie budzi wyraźnego sporu w danych głosowania, gdyż wynik wskazuje na jasną przewagę głosów przeciwko przyjęciu sprawozdania Senatu. Wniosek o odrzucenie propozycji Senatu nie uzyskał wymaganej bezwzględnej większości (za 12, wymagane 204), więc propozycja Senatu została przyjęta.
Kogo dotyczydzieci przebywające na terytorium Polski
SkutekUtrzymuje obecny stan prawny w zakresie funkcjonowania Rzecznika Praw Dziecka bez wprowadzania zmian wynikających ze sprawozdania Senatu
Jak głosowali
Kluby według przynależności posłów na koniec kadencji - dla dawnych kadencji nie mamy historii przejść między klubami.
